รุ้งกินน้ำงามแท้แน่เป็นวง
ธรรมชาติแจ่มสวาทกลางเวหา
ดวงอาทิตย์ จะลับขอบฟ้า
หนาวอุรา ไม่รู้คลาย
เอ่อ เออ เอ้อ เอย
ยามเมื่อจากน้องมา
ข้ามโขดเขินแนวเนิน พนาไพร
ถึงอยู่ไกล ดวงจิต คิดพร่ำหา
แม้นพี่จาก พรากไปไกลตา
แต่อุราฝังแน่นถึงแฟนเดิม
เอ่อ เออ เอ้อ เอย
ลืม พี่แล้ว หรือเธอ
เมื่อค่ำคืนฝืนใจใกล้ที่นอน
พี่อาวรณ์คิดถึงสาวเจ้าเสมอ
พี่บุญน้อย ต้องจากพรากตัวเธอ
คิดเสมอว่าเธอ คือแฟนเดิม
เอ่อ เออ เอ้อ เอย
ลืมพี่แล้วหรือยัง
แสนเสียดาย ดวงแด
ที่หมายดม
เลยไม่สมถูกเขาเด็ด
เศษความหวัง
รักเหลวแหลก แปลกใจจัง
ไม่มีหวัง รักล้ม ไม่สมฤดี
เอ่อ เออ เอ้อ เอย
ลา ก่อนแฟนเดิม