เพลง | MUSIC

โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บที่ใจฉันนี่ โดนเขามาย่ำยี ผลาญพล่าไม่ปราณี ขยี้จนทนไม่ไหว โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บแสบแทบร้องไห้ เรารักเขาตลอดใจ รักเขาตลอดกาย ยังมิวายถูกลวง โอย โอ๊ย โอย โอ๊ย โอย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บ โอ๊ย เจ็บ เจ็บ เจ็บ เจ็บที่ทรวง ปวด โอ๊ย ปวด ปวดจนน้ำตาร่วง โดนรักหักทรวง หัวใจแทบฉีกสลาย โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บจนทนไม่ได้ จึงตั้งคำสาปไว้ ขอเวรแห่งใจ สาปให้ไกลผู้ชาย โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บที่ใจฉันนี่ โดนเขามาย่ำยี ผลาญพล่าไม่ปราณี ขยี้จนทนไม่ไหว โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บแสบแทบร้องไห้ เรารักเขาตลอดใจ รักเขาตลอดกาย ยังมิวายถูกลวง โอย โอ๊ย โอย โอ๊ย โอย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บ โอ๊ย เจ็บ เจ็บ เจ็บ เจ็บที่ทรวง ปวด โอ๊ย ปวด ปวดจนน้ำตาร่วง โดนรักหักทรวง หัวใจแทบฉีกสลาย โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ โอ๊ย โอย โอ๊ยเจ็บ เจ็บจนทนไม่ได้ จึงตั้งคำสาปไว้ ขอเวรแห่งใจ สาปให้ไกลผู้ชาย

เสียงครวญเพลงบรรเลงร้องลั่น พี่เอยปากชมสามพรานว่าเป็นเมืองแคว้นแดนสุขขี พี่ลืมแล้วหรือเมืองนครชัยศรี ว่าเป็นเมืองแรกรักของพี่สุขขีอยู่ทุกวี่วัน แสงตะวันไม่ทันลับป่า พี่ก็ด่วนลืมสัญญาว่าจะรักฝังใจผูกพันธ์ พี่ลืมแล้วส้มโอที่เคยว่าหวาน กลับขื่นขมไปแล้วหรือนั่นสัมพันธ์ก่อนเคยสดใส ลืมส้มโอว่าหวานจับจิต เห็นดีแล้วหรือจึงคิดชมองุ่นว่าหวานจับใจ นครชัยศรีพี่ลืมมันแล้วหรือไร ไปเพลินสามพรานเมืองใหม่ดูหรือใจไม่มีแน่นอน คิดทบทวนใคร่ครวญสิพี่ ก่อนเราเคยรักภักดีฝากไมตรีรักนิรันดร นครชัยศรีบ้านเมืองที่เคยหลับนอน โปรดตรองดูความหลังครั้งก่อนอย่าลืมนครชัยศรี ลืมส้มโอว่าหวานจับจิต เห็นดีแล้วหรือจึงคิดชมองุ่นว่าหวานจับใจ นครชัยศรีพี่ลืมมันแล้วหรือไร ไปเพลินสามพรานเมืองใหม่ดูหรือใจไม่มีแน่นอน คิดทบทวนใคร่ครวญสิพี่ ก่อนเราเคยรักภักดีฝากไมตรีรักนิรันดร นครชัยศรีบ้านเมืองที่เคยหลับนอน โปรดตรองดูความหลังครั้งก่อนอย่าลืมนครชัยศรี

อาดูรเดียวดายดังคืนที่ไร้แฟน คิดถึงแฟนจากไกลไปเสียนาน เขาไปประกาศให้คนทั้งชาติชื่นบาน เชื้อชายชาญสมชายใจหาญกล้า ตอนเธอก่อนจากฉันไปชายแดน ฉันยังจำแม่นถึงคำสัญญา เธอเคยได้บอกฉันนี้ ไม่นานถึงปีเธอจะมา เฝ้ารอสัญญานักรบชายแดน อยู่ป่าเปล่าเปลี่ยว น่ากลัวน่าเสียววังเวง ขอเสียงเพลงส่งไปถึงชายแดน แม้เธอฟังอยู่โปรดจงได้รู้ใจแฟน เพลงนี้แทนใจจริงหญิงคนซื่อ จงมีแต่สุขทุกข์ใจอย่ามา แม้ใครคิดกล้าฆ่ามันให้ลือ ให้นามกระเดื่องเรืองคู่ฟ้า เมืองไทยโสภาอันลือชื่อ ให้นามระบือนี่คือคนไทย เป็นห่วงเมื่อห่าง จิตใจอ้างว้างอาวรณ์ แม้ยามนอนขอพรวอนพระให้ ที่สิงสถิตจงมาพิชิตโพยภัย นักรบไทยทุกคนจงขวัญดี ยังรอเธออยู่ทุกคืนและวัน สัญญาจำมั่นถึงนานนับปี ถึงเธอจะขาดทั้งแขนขา น้องก็บูชาน้ำใจพี่ รักเดียวหวังดีนักรบไทยแลนด์ เป็นห่วงเมื่อห่าง จิตใจอ้างว้างอาวรณ์ แม้ยามนอนขอพรวอนพระให้ ที่สิงสถิตจงมาพิชิตโพยภัย นักรบไทยทุกคนจงขวัญดี ยังรอเธออยู่ทุกคืนและวัน สัญญาจำมั่นถึงนานนับปี ถึงเธอจะขาดทั้งแขนขา น้องก็บูชาน้ำใจพี่ รักเดียวหวังดีนักรบไทยแลนด์ รักเดียวหวังดีนักรบไทยแลนด์ รักเดียวหวังดีนักรบไทยแลนด์ รักเดียวหวังดีนักรบไทยแลนด์

"อย่าเหิม อย่าเห่อ ทะเยอทะยาน อย่าคิดต้องการเที่ยว ทำตัวเป็นหัวเรือใหญ่ ถึงระบือมีชื่อก้องฟ้า แล้วสักคราต้องล่วงลงได้ อย่าคิดว่าตัวเลิศล้ำ อย่าตามใจตัวเป็นใหญ่ พลาดพลั้งร่วงมาเมื่อไหร่ จะไม่มีใครเอาใจปรนเปรอ อย่าอวด อย่าโอ้ว่าโตหรือดัง หากแม้มีทางชื่อเสียงโด่งดัง อย่าได้ เหิมเห่อ คนที่ดังกว่าเรายังมี คนที่ดีกว่าเรายังเกร่อ อย่าข้ามเมื่อเห็นคนล้ม อย่าสมน้ำหน้าคนเซ่อ เคราะห์ร้ายคราวเราเล่าเออ เราอาจจะเจอกับวามเจ็บใจ คนถึงมีความชั่วเจ็ดหน ความดีของคนมีน้อยเมื่อไหร่ คนล้มแล้วอาจจะฟื้น คนยืนอาจล้มก็ได้ ใช่ดังแล้วลืมพวกพ้อง เที่ยวมองเห็นคนเป็นไพร่ หากล้มทั้งยืนเมื่อไหร่ จะต้องอับอายแทบซุกแผ่นดิน อย่าเย่อ อย่าหยิ่ง อย่าทำชิงชัง อย่าคิดว่าดังแล้วไม่เดินจะเหิรเมฆิน ดัง ก็มีแต่คนอุ้มโอ๋ โซแล้วทรามกลับถูกหยามหมิ่น คนดังดนดับอับจน ก็คนเหมือนกันทั้งสิ้น อย่ามัวแบ่งชั้นกั้นถิ่น เราต่างเดินดินกินข้าวเหมือนกัน อย่าเย่อ อย่าหยิ่ง อย่าทำชิงชัง อย่าคิดว่าดังแล้วไม่เดินจะเหิรเมฆิน ดัง ก็มีแต่คนอุ้มโอ๋ โซแล้วทรามกลับถูกหยามหมิ่น คนดังดนดับอับจน ก็คนเหมือนกันทั้งสิ้น อย่ามัวแบ่งชั้นกั้นถิ่น เราต่างเดินดินกินข้าวเหมือนกัน

จากถิ่นกันดารบ้านป่า จดหมายเขียนมา เป็นภาษาบ้านนอก ถึงใครคนหนึ่ง ซึ่งอยู่เมืองบางกอก ยามต้นข้าวออกดอกคนบ้านนอกคะนึงหา ห้าปีที่เราจากกัน เฝ้านอนฝันถึงคำสัญญา เตรียมใจคอยวันเธอกลับมา บ้านนอกคอกนา พร้อมปริญญาเต็มใบ โปรดกลับคืนมาถิ่นเก่า อย่าคิดหลงเงาให้ใครเค้าว่าได้ เพราะความเป็นห่วงด้วยใจจริงยิ่งใหญ่ กลัวบัณฑิตรุ่นใหม่ ลืมบ้านไรไพรสน เพื่อนเอยอย่าลืมบ้านนา ยังด้อยศึกษาซ้ำยังแสนจน เอาปริญญามาพัฒนาบ้านตน ช่วยผู้ยากจน สงสารคนชาวนา ขออภัยลายมือไม่โสภา เพราะจบปริญญาที่บนหลังควาย"

จงภูมิใจเถิดที่เกิดเป็นไทยมิเป็นทาสใคร แหละมีน้ำใจล้นปริ่ม ทั่วโลกกล่าวขานขนานนาม ให้ว่าสยามเมืองยิ้ม เราควรกระหยิ่มถึงความดีงาม คนเย็นใจซื่อได้ชื่อว่าไทยร้อนมาจากไหน ชาติไทยไม่เคยหวงห้าม ข้ามเขตข้ามโขงถิ่นน้ำขุ่นมาพึ่งใบบุญเมืองสยาม เรายิ้มรับตามที่ท่านต้องการ เลื่องชื่อลือนาม สยามมีแต่น้ำใจ ขอเตือนท่านผู้อาศัย อย่าทำอะไรให้ไทยร้าวรานคนไทยใจซื่อ เขาถือแต่โบราณกาล แค่เพียงข้าวสุกหนึ่งจานใครลืมของท่านนั้นเนรคุณ คนไทยรักชาติแหละศาสนาเทิดองค์เจ้าฟ้า ผู้ทรงเปื่ยมเนื้อนาบุญ ถ้าท่านเคารพสิทธิ์ของไทยท่านอยู่ต่อได้อีกนานคุณ สยามใจบุญ ยังยิ้มเสมอ เลื่องชื่อลือนาม สยามมีแต่น้ำใจ ขอเตือนท่านผู้อาศัย อย่าทำอะไรให้ไทยร้าวรานคนไทยใจซื่อ เขาถือแต่โบราณกาล แค่เพียงข้าวสุกหนึ่งจานใครลืมของท่านนั้นเนรคุณ คนไทยรักชาติแหละศาสนาเทิดองค์เจ้าฟ้า ผู้ทรงเปื่ยมเนื้อนาบุญ ถ้าท่านเคารพสิทธิ์ของไทยท่านอยู่ต่อได้อีกนานคุณ สยามใจบุญ ยังยิ้มเสมอ

หนุ่มทุ่งกระโจมทอง ฝากเพลงรักลอยล่องสู่ห้องใจฉัน เสียงเพลงที่ครวญชวนใจหวั่น ฝากรำพันถึงเพชรบุรี พบกันปีกลาย ก็เมืองเพชรนั้นใกล้ใกล้แค่นี้ แล้วใยไม่มาหาเลยนี่ เกือบจะปีที่รอเช้าเย็น มีหนุ่มชาวกรุง ฝากความรักหมายมุ่งไม่ว่างเว้น ถึงมีสร้อยทองสองร้อยเส้น ก็ไม่เห็นหวังเรียงเคียงชม แล้วใครลืมใคร ข่าวว่าพบรักใหม่นครปฐม น้องยังกล้ำกลืนฝืนใจข่ม สุดระทมแสนทรมาน มอง ยอด เขาวัง ยอดเขาสูงคอตั้ง จวนเสียดฟ้า โถบุญลูกมี เพียงต้นหญ้า วาสนาจึงพาเป็นรอง สาวเมืองน้ำตาล ฝากเพลงเศร้าลอยผ่านจากใจน้อง ขอถามสักคำยังขุ่นข้อง ทุ่งกระโจมทองไหงมีสองใจ

นึกไว้ทุกนาที ถ้าเขาไปได้ดีแล้วคงไม่มาขี่ควาย เขานั้นคงแหนงหน่าย เบื่อนั่งหลังควาย เบื่อเคียวเกี่ยวหญ้า นึกไว้ทุกคืนวัน เพียงเดี๋ยวเดียวลืมกันทิ้งกันให้คอยตั้งตา ไปได้ดีมีค่าก็ลืมสาวชาวนา คนซื่อชื่อรวง ได้เจอะคนเล็บแดงแดง ปากแดงแก้มแดงแดงที่ในเมืองหลวง ทิ้งให้สาวนานอนน้ำตาเอ่อทรวง คนซื่อชื่อรวงเขาคงไม่ห่วงไม่สน นึกไว้แล้วแล้วเชียว คำว่าดังตัวเดียวจึงทำให้คนเบี้ยวคน ลวงให้เราหมองหม่น นี่หรือใจคน พอดังก็ลืมหลังควาย ได้เจอะคนเล็บแดงแดง ปากแดงแก้มแดงแดงที่ในเมืองหลวง ทิ้งให้สาวนานอนน้ำตาเอ่อทรวง คนซื่อชื่อรวงเขาคงไม่ห่วงไม่สน นึกไว้แล้วแล้วเชียว คำว่าดังตัวเดียวจึงทำให้คนเบี้ยวคน ลวงให้เราหมองหม่น นี่หรือใจคน พอดังก็ลืมหลังควาย

โฆษกคะ โฆษกขา หนูมาขอความเมตตาอาหน่อย จากบ้านนอกมา เหมือนดังอีก้อจากดอย อย่าหาว่ามาพูดพล่อย จะมองหาใครไม่มี โฆษกคะ โฆษกขา หนูมาต้องการจะเล่นดนตรี อยากเป็นนักร้องพี่น้องเขาคงยินดี ทำนามานานหลายปี หลานคงไม่มีทางดัง คุณอาปราณีช่วยฝากดนตรีวงไหน แล้วแต่ตามใจ ขอเพียงพอได้สตางค์ หรือเสียงไม่เด่น แค่เป็นหางเครื่องก็ยัง คงดีกว่าเรามานั่ง ทำงานทั้งวันทั้งปี โฆษกคะ คุณอาขา แม้อาไม่ว่างจะช่วยชีวี หลานก็ไม่ว่า เพราะอานั้นงานมากมี คุณอาจงช่วยบอกชี้ ว่าบ้านดนตรี เขาอยู่ที่ไหน คุณอาปราณีช่วยฝากดนตรีวงไหน แล้วแต่ตามใจ ขอเพียงพอได้สตางค์ หรือเสียงไม่เด่น แค่เป็นหางเครื่องก็ยัง คงดีกว่าเรามานั่ง ทำงานทั้งวันทั้งปี โฆษกคะ คุณอาขา แม้อาไม่ว่างจะช่วยชีวี หลานก็ไม่ว่า เพราะอานั้นงานมากมี คุณอาจงช่วยบอกชี้ ว่าบ้านดนตรี เขาอยู่ที่ไหน

แฟนจ๋าไม่ต้องเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงแล้วจะซำบาย แฟนจ๋าไม่ต้องเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงแล้วจะซำบาย จะร้องเพลงให้แฟนฟัง เพลงไทยเพลงหรั่ง พุ่มพวงก็ร้องได้ แฟนจ๋าเข้ามาใกล้ใกล้ แฟนจ๋าเข้ามาใกล้ใกล้ จะบอกอะไร เข้ามาใกล้ใกล้พุ่มพวง พุ่มพวงนี้ยังเป็นโสด อย่าเชื่อใครโจทย์ว่ามีคู่ควง คนสวยเป็นของธรรมดา จะไปจะมาก็มีแต่คนเป็นห่วง ดูหน้าตาก็ขำคม ดูหน้าตาก็ขำคม ไม่เคยหลอกต้ม ให้ใครใครช้ำทรวง ขอบคุณแฟนแฟน ทั้งหลาย ทั้งหญิงและชาย เจ้าของมาลัยทุกพวง น้ำใจของแฟนแฟน ยากที่จะตอบแทน ด้วยของมีค่าทั้งปวง ซาบซึ้งในความเมตตา ซาบซึ้งในความเมตตา แฟนจ๊ะแฟนจ๋า ที่กรุณาพุ่มพวง แฟนจ๋าที่ยังเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงซึ้งในน้ำใจ แฟนจ๋าที่ยังเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงซึ้งในน้ำใจ จะร้องเพลงให้แฟนฟัง ถ้าหากแฟนยังให้กำลังแรงใจ อย่าทิ้งพุ่มพวงไปก่อน อย่าทิ้งพุ่มพวงไปก่อน ยามหลับยามนอน คิดถึงพุ่มพวงบ้างเป็นไร พุ่มพวงนี้ยังเป็นโสด อย่าเชื่อใครโจทย์ว่ามีคู่ควง คนสวยเป็นของธรรมดา จะไปจะมาก็มีแต่คนเป็นห่วง ดูหน้าตาก็ขำคม ดูหน้าตาก็ขำคม ไม่เคยหลอกต้ม ให้ใครใครช้ำทรวง ขอบคุณแฟนแฟน ทั้งหลาย ทั้งหญิงและชาย เจ้าของมาลัยทุกพวง น้ำใจของแฟนแฟน ยากที่จะตอบแทน ด้วยของมีค่าทั้งปวง ซาบซึ้งในความเมตตา ซาบซึ้งในความเมตตา แฟนจ๊ะแฟนจ๋า ที่กรุณาพุ่มพวง แฟนจ๋าที่ยังเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงซึ้งในน้ำใจ แฟนจ๋าที่ยังเป็นห่วง ถ้ารักพุ่มพวงซึ้งในน้ำใจ จะร้องเพลงให้แฟนฟัง ถ้าหากแฟนยังให้กำลังแรงใจ อย่าทิ้งพุ่มพวงไปก่อน อย่าทิ้งพุ่มพวงไปก่อน ยามหลับยามนอน คิดถึงพุ่มพวงบ้างเป็นไร

เสียงเขาโหได้ฟัง วังเวง เอ่ย.. แว้ว สิ้นหวังแล้วรักเรา จึงเศร้าหมอง เห็นขันหมาก เค้าแห่มาน้ำตานอง ชะเง้อมองโอ้อนาถแทบขาดใจ โอ้คู่มั่นคู่หมายต้องกลาย กลับมาลาลับแสนเลว เพราะเหลวไหลจึงลืม ความหลังครั้งก่อนสะท้อนใจ สิ้นเยื่อใยพันแปรไม่แน่นอน หนึ่งพรรษาลาบวช ปวดใจแท้ กลับไม่แน่เหมือนนึก สึกมาก่อน ทิ้งสลัดศักอาลัย ไม่อาวรณ์เหมือนหลอก หลอนตัวเราให้เฝ้ารอ วาดวิมานเอาไว้ วิไลหรู จะเคียงคู่แนบข้าง สร้างเรือนหอ เหมือนจุดใต้ในน้ำ พันตำตอจะมาฝันค้าง เลิกร้างไกล หนทางรักมืดมัวสลัวแล้ว เขาเปลี่ยนแนวหลักฐาน แต่งงานใหม่ เห็นเขายิ้มเหมือนเย้ย ผ่านเลยไป น้ำตาไหลครวญคร่ำช้ำฤดี ต้องอกหักรักสลายเอ้อ... ต้องอกหักรักสลาย หม้ายขันหมาก หญิงคนยากหลั่งน้ำตา เมินหน้าหนี รอให้หม่นหมองมัวชั่วชีวี เหมือนชาตินี้บาปนำช้ำใจ...ไปนาน

แก้วมายืนดวงใจเต้นสั่น มือแก้วถือของขวัญ มาในงานแต่งงานของพี่ แก้วไม่กล้า ยืนน้ำตาไหลปรี่ สองตาชะแง้แลพี่ วันนี้แก้วก็มา พี่คงยิ้มระรื่นชื่นฉ่ำ ใจแก้วเองปวดช้ำ แก้วมีกรรมพี่จึงหนีหน้า แก้วหายห่วง ไม่ได้มาทวงสัญญา แต่วันนี้แก้วมา วันวิวาห์ขอเห็นหน้าหน่อย มาตั้งไกล โปรดเห็นใจเถิดหนอ แก้วมายืนรอ รอด้วยใจเลื่อนลอย ถึงสิ้นสัมพันธ์ ก็มารับของขวัญหน่อย อย่าปล่อยให้แก้วยืนคอย พบหน้าหน่อยแก้วก็จะไป แก้วบุญน้อยเลยพลอยช้ำยิ่ง ไม่มีใครรักแก้วจริง ทุกทุกสิ่ง กลับตรมหมองไหม้ ไม่มีสดชื่น พี่จ๋าแก้วยืนร้องไห้ ขอให้พี่สุขสดใส ถึงตัวแก้วตายไม่ขอลืมพี่ แก้วบุญน้อยเลยพลอยช้ำยิ่ง ไม่มีใครรักแก้วจริง ทุกทุกสิ่ง กลับตรมหมองไหม้ ไม่มีสดชื่น พี่จ๋าแก้วยืนร้องไห้ ขอให้พี่สุขสดใส ถึงตัวแก้วตายไม่ขอลืมพี่

"จะหลับตาใจยังอาวรณ์ แอบนึกนิดนิดถึงหน้า เสียวสะท้อนอาลัย ยังติดตาทั้งยังตรึงใจ กับผู้เราเคยรักใคร่ แสนสุดซึ้งชีวา เธอคือดวงใจฉัน คนดีและมีค่า ฉันรักเธอ ปานดวงตาดวงใจ จะหลับตาใจยังอาวรณ์ แอบนึกนิดนิดถึงหน้า เสียวสะท้อนอาลัย เธอคือดวงใจฉัน ดวงใจที่ยิ่งใหญ่ฉันรักเธอ ปานดวงใจดวงตา รักหนักหนา ปานดวงตาดวงใจ ชายสิบร้อยชาย ฝากไมตรีมามัดใจ ใจกลับอิ่มหลงใหล ในชายหนึ่งตรึงทรวง มีหนึ่งเธอดุจดังมีดีทั้งปวง เป็นที่สุดแหนหวงเกินเทียบสิ่งใดใด ประหนึ่งพบรัก ทรงคุณแสนยิ่งใหญ่ รักคุ้มกายใจ พ้นโพยภัยร้าวรอน จะหลับตาใจยังอาวรณ์ แอบนึกนิดนิดถึงหน้า เสียวสะท้อนอาลัย เธอคือดวงใจฉัน ดวงใจที่ยิ่งใหญ่ฉันรักเธอ ปานดวงใจดวงตา รักหนักหนา ปานดวงตาดวงใจ จะเสื่อมสูญหมดความวิบูลย์วิไล สิ้นชื่อศักดิ์ศรีใสใจไม่เปลี่ยนใจปอง จะเฟื่องฟู อยู่บนบัลลังก์สีทอง คงมุ่งประสมสอง ครองรักอยู่ เคียงกัน มีเธออยู่สมสอง ครองสุขนิจนิรันดร์ รักร้อยรักพัน รักเพียงเธอล้นใจ จะหลับตาใจยังอาวรณ์ แอบนึกนิดนิดถึงหน้า เสียวสะท้อนอาลัย เธอคือดวงใจฉัน ดวงใจที่ยิ่งใหญ่ฉันรักเธอ ปานดวงใจดวงตา รักหนักหนา ปานดวงตาดวงใจ"

มองลิบลิ่วแถวทิวพนา ใกล้ค่ำย่ำสนธยา กลุ่มชาวนาก็เลิกจากงาน คุณพ่อเดินหน้า เราพากันเดินกลับบ้าน ท้ายสุดนั่นคือแฟนฉัน เมื่อก่อนนั้น รักปานจะกลืน สองเราเดินเคียงคู่สุขสันต์ อยู่อย่างนี้ทุกวัน เธอกับฉันรักกันหวานชื่น เป็นบางโอกาส เรานัดพบกันกลางคืน ว่ารักจะไม่เป็นอื่น จะยั่งจะยืนไม่จากไม่จร แต่พอไม่นาน เธอ จากบ้านเกิดเมืองเรา ทุ่งนาดูช่างเงียบเหงา จากบ้านเราเข้าพระนคร คงลืมเสียแล้ว น้องแก้วเคยรักมาก่อน มันเหมือนเป็นลางสังหรณ์ ว่าต้องจรจากฉันไกล แล้วต่อมาไม่นานเท่าไร ข่าวเธอนั้นหายไป ก็กระจายอายคนแถวนั้น จะรอจนกว่า เธอนั้นจะมาเยี่ยมบ้าน ฉันคอยเธอนานแสนนาน ไม่เห็นเธอนั้นผ่านมาอีกเลย แต่พอไม่นาน เธอจากบ้านเกิดเมืองเรา ทุ่งนาดูช่างเงียบเหงา จากบ้านเราเข้าพระนคร คงลืมเสียแล้ว น้องแก้วเคยรักมาก่อน มันเหมือนเป็นลางสังหรณ์ ว่าต้องจรจากฉันไกล แล้วต่อมาไม่นานเท่าไร ข่าวเธอนั้นหายไป ก็กระจายอายคนแถวนั้น จะรอจนกว่า เธอนั้นจะมาเยี่ยมบ้าน ฉันคอยเธอนานแสนนาน ไม่เห็นเธอนั้นผ่านมาอีกเลย

เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิ กระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ หากว่าคุณรักปักดวงใจปองแต่คุณมัวนั่งมองฉันก็ขอติ ใกล้เข้ามานิด ติดเข้ามาซิถ้าจะริรักสาวต้องก้าวไว ลูกกระท้อนหนา ถ้าจะให้หวานค่อยค่อยทุบรับทานหวานขึ้นมาได้ หากว่าชอบฉัน หมั่นมาเอาใจจะไปไหนลูกไก่ในกำมือ เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ มาดก็น่าลุ้น หุ่นก็เจ๋งแจ๋ว เชื่องดังแมวง่วงนอนในกุฎิ ให้คนมือแป ขูดมะพร้าวนิดบีบกะทิเมื่อไรจะได้มัน ก็ตัวรักเขา เฝ้าแต่มองตาห่างตั้งวาสองวาโถยังขาสั่น เกิดมาเป็นชายถ้ามัวอายกันอีกกี่วันจะได้เจาะไข่แดง เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ… มาดก็น่าลุ้น หุ่นก็เจ๋งแจ๋ว เชื่องดังแมวง่วงนอนในกุฎิ ให้คนมือแป ขูดมะพร้าวนิดบีบกะทิเมื่อไรจะได้มัน ก็ตัวรักเขา เฝ้าแต่มองตาห่างตั้งวาสองวาโถยังขาสั่น เกิดมาเป็นชายถ้ามัวอายกันอีกกี่วันจะได้เจาะไข่แดง เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ เขยิบเขยิบเขยิบเขยิบ เข้ามาซิกระแซะกระแซะกระแซะกระแซะเข้ามาสิ

ขอให้รวย ขอให้รวย ที่มาช่วยงานบุญวันนี้ ให้โชคดีโชคดี สุขเกษมเปรมปรีดิ์ นะขอให้รวย ขอให้รวย เอ้า งานบุญไม่มีใดให้ มีแต่พรให้สวยสวย ใครมีลูกหญิงลูกชาย ให้ว่านอนสอนง่ายอีกด้วย เงินทองให้เต็มห้องเต็มห่อ ถ้าไม่พอขอให้ท่านถูกหวย ทุกท่านจงมีราศีผ่องใส ให้ทุกข์จงโยก โศกจงไกล อยู่ที่ไหนก็ขอให้บุญช่วย ชาวนาขอให้รวยใหญ่ ชาวไร่ก็ให้รวยด้วย ปวงภัยอย่าได้แผ้วพาน ให้พ้นผ่านด้วยแรงบุญช่วย งานหลวงให้เพิ่มขั้นไม่ขาด งานราษฎร์ก็ให้ไปได้สวย มาช่วยงานบุญกันเยอะไม่เบา ขอบคุณทุกท่าน ที่ให้เกียรติเรา และไม่ลืมซองขาว ติดมือก็มาด้วย ชาวนา

บัวงามชูดอกออกบานไสว ดอกโยนโอนไกวพลิ้วใบขยับขย่ม เขียดน้อยครางออด เห็นมันไล่กอดกันกลม ตะวันก็หลบดวงจมหลังดงผักขมสองพุ่ม วัวควายลูกอ่อนถูกต้อนถูกตาม ย่ำโคลนย่ำน้ำ เห็นดำตะคุ่มตะคุ่ม แว่วกลองย่ำค่ำ เสียงดัง ตั้มตั้มตุ๋มตุ๋มควันไฟที่ลอยเป็นกลุ่ม นั่นแหละเขาสุมกองไฟไล่ยุง แอบมานั่งพิงหลังแนบชาย ตลิ่งเพลงรักอ้อยอิ่งลอยมาจากท้ายทุ่ง ไอ้หนุ่มบ้านไหนนะ แข็งใจ มานั่งตบยุง ร้องเพลงอวดป้าอวดลุง ทำไมต้องยุ่งกับแก้มผู้หญิง ลมโรยโชยแก้มแบบแกมรังแก แกล้งกันแท้แท้รังแกไม่หยุดไม่นิ่ง อยากให้สายลมเหมือน ลมจูบคนจริงจริง ลมเอยค่ำนี้เหงายิ่ง หอบใครมาทิ้ง ซักคนซิลม ลมโรยโชยแก้มแบบแกมรังแก แกล้งกันแท้แท้ รังแกไม่หยุดไม่นิ่ง อยากให้สายลมเหมือนลม จูบคนจริงจริง ลมเอยค่ำนี้เหงายิ่ง หอบใครมาทิ้ง ซักคนซิลม

พี่จ๋าพี่ สัญญาปีนี้แล้วไม่มาแต่งค่าสินสอดก็ไม่แพง หรือพี่แกล้งให้แก้วรอเรื่อยไป พี่จ๋าพี่ แถวย่านบ้านนี้เขาว่าแก้วได้หม้ายขันหมากแล้วหรือไร แก้วแสนอับอาย เมื่อถูกหญิงชายประจาน ปีนี้ข้าวไม่ดีแก้วไม่ว่า แต่อย่าลืมปีหน้าพี่ต้องมาแต่งงาน จะรออีกปี คราวนี้คงอีกไม่นานใจไหวหวั่น กลัวพี่หลอกลวง พี่จ๋าพี่ส่วนตัวแก้วนี้ พี่ไม่ต้องห่วง จะไม่ขอมีคู่ควง พี่อย่าหลอกลวง จงรีบมาแต่งงาน. พี่จ๋าพี่ ส่วนตัวแก้วนี้พี่ไม่ต้องห่วงจะไม่ขอมีคู่ควง พี่อย่าหลอกลวง จงรีบมาแต่งงาน.

ย่างเดือนสิบสอง น้ำนองเสียท่วมทุ่งข้าว พร่างพรมลมหนาว พัดพราวโชยข้าวรวงราย ใครมีผ้าห่ม กันลมความหนาวก็คลาย หนาวเพียงผิวกาย แดดบ่ายก็คลายพ้น ย่างสู่วัยสาว หนาวกายนั่นสิพอไหว แต่ส่วนภายใน หนาวใจนั่นสุดจะทน คนมีเจ้าบ่าว ก็คงไม่หนาวกมล คนที่จะบ่นก็คือคนไร้คู่ หนาวเดือนธันวาผ่านมาครั้งก่อน ย่างเข้าหน้าร้อน สาวไยหนาวอีกไม่รู้ โอ้อกสาวสาว หนาวใจเพราะยังไร้คู่ ทนหนาวใจอยู่ ใครจะรู้ใจสาว หน้าหนาวหน้าลม เขามีผ้าห่มเขาหาย หน้าร้อนเยี่ยมกราย เขาคลายเมื่อต้องลมพราว ใครมีคู่ก่อน ก็คงไม่ร้อนไม่หนาว โถเราหนอเรา ต้องมาหนาวสองหน้า หนาวเดือนธันวาผ่านมาครั้งก่อน ย่างเข้าหน้าร้อน สาวไยหนาวอีกไม่รู้ โอ้อกสาวสาว หนาวใจเพราะยังไร้คู่ ทนหนาวใจอยู่ ใครจะรู้ใจสาว หน้าหนาวหน้าลม เขามีผ้าห่มเขาหาย หน้าร้อนเยี่ยมกราย เขาคลายเมื่อต้องลมพราว ใครมีคู่ก่อน ก็คงไม่ร้อนไม่หนาว โถเราหนอเรา ต้องมาหนาวสองหน้า

ถ้ามีเปลวไฟแล้วไม่มีควัน ถ้าสุริยันท่านหยุดโคจร ตราบใดหินศิลาแรงอ่อนผู้ชายกะล่อนคงจะอ่อนลวดลาย ยิ่งทำซึมซึมขรึมเศร้านั่นแล ธาตุจริงที่แท้แล้วแสบเหลือหลาย ตาแป๋วเหมือนดังแมวว่าง่าย อาจรู้ตอนตายว่าเสือลายพาดกลอน ฉันเจอะมาแล้วนะเพื่อน ทำช้าบิดเบือนดูแล้วเหมือนไก่อ่อน ยามกินแทบจะต้องคอยป้อน แม้แต่ยามนอนเหมือนเด็กไร้เดียงสา หนึ่งเดือนผ่านผันสามวันเจอที นี่เกือบครึ่งปีแล้วไม่เคยมา แสบแท้แท้นึกว่าแค่ซีม่าเพิ่งซึ้งดีว่าอนิจจาทิงเจอร์ ฉันเจอะมาแล้วนะเพื่อน ทำช้าบิดเบือนดูแล้วเหมือนไก่อ่อน ยามกินแทบจะต้องคอยป้อน แม้แต่ยามนอนเหมือนเด็กไร้เดียงสา หนึ่งเดือนผ่านผันสามวันเจอที นี่เกือบครึ่งปีแล้วไม่เคยมา แสบแท้แท้นึกว่าแค่ซีม่าเพิ่งซึ้งดีว่าอนิจจาทิงเจอร์

เพราะแสนเจ็บก็เลยยอมตีจากถึงรักมากก็ต้องปล่อยเธอไป ไม่รู้จะทนเพื่อประโยชน์อะไรทนทำไมตบมือข้างเดียว รู้แล้วรู้แล้วว่าใจเธอนั้นจริงใจต่อฉันไม่มีซักเสี้ยว รู้แล้วรู้แล้วรักเธอข้างเดียวเหมือนต้นไม้เหี่ยวถูกแดดแผดเผา ไหนไหนเจ็บก็เลยยอมทนเจ็บรักแล้วเก็บกลับไปโอยบ้านเรา จะหาดวงใจรักและจริงจากเขาดูตัวเราโง่งมมากไป รู้แล้วรู้แล้วว่าเธอไม่สนเธอคงเจอะคนที่เธอมั่นใจ รู้แล้วรู้แล้วถึงจะยังไงฉันก็ไม่ใช่คนที่เธอหมายตา รู้แล้วรู้แล้วว่าเธอไม่สนเธอคงเจอะคนที่เธอมั่นใจ รู้แล้วรู้แล้วถึงจะยังไงฉันก็ไม่ใช่คนที่เธอหมายตาเพราะแสนเจ็บก็เลยยอมตีจาก ถึงรักมากก็ต้องปล่อยเธอไป ไม่รู้จะทนเพื่อประโยชน์อะไร ทนทำไมตบมือข้างเดียว รู้แล้วรู้แล้วว่าใจเธอนั้น จริงใจต่อฉันไม่มีซักเสี้ยวรู้แล้วรู้แล้วรักเธอข้างเดียว เหมือนต้นไม้เหี่ยวถูกแดดแผดเผาไหนไหนเจ็บก็เลยยอมทนเจ็บ รักแล้วเก็บกลับไปโอยบ้านเราจะหาดวงใจรักและจริงจากเขา ดูตัวเราโง่งมมากไป รู้แล้วรู้แล้วว่าเธอไม่สน เธอคงเจอะคนที่เธอมั่นใจรู้แล้วรู้แล้วถึงจะยังไง ฉันก็ไม่ใช่คนที่เธอหมายตารู้แล้วรู้แล้วว่าเธอไม่สน เธอคงเจอะคนที่เธอมั่นใจรู้แล้วรู้แล้วถึงจะยังไง ฉันก็ไม่ใช่คนที่เธอหมายตารู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว รู้แล้ว

เมื่อสุริยนย่ำสนธยาหมู่นกกาก็บินมาสู่รัง ให้มาคิดถึงท้องทุ่งนาเสียจังป่านฉะนี้คงคอยหวัง เมื่อไหร่จะกลับบ้านนา เมื่ออยู่เมืองกรุงใจก็มุ่งแต่อยากจะดังด้วยความหวังอยากจะเป็นดารา ลำบากลำบนก็จะทนก้มหน้าก่อนจะจากบ้านมา เพื่อนมันว่าให้อาย ก่อนจากบ้านมา เพื่อนมันว่าให้ช้ำทรวง ไปเป็นนักร้องให้เขาล้วงมันเจ็บในทรวงไม่หาย ไม่เด่นไม่ดังจะไม่หันหลังกลับไปทุกวันคืนนอนร้องไห้ อีกเมื่อไรจะโชคดี เมื่อสุริยนย่ำสนธยาจะกลับบ้านนาตอนชื่อเสียงเรามี จะยากจะจนถึงอดจะทนเต็มที่นักร้องบ้านนอกคนนี้ จะกล่อมน้องพี่ แหละแฟน เพลง ก่อนจากบ้านมา เพื่อนมันว่าให้ช้ำทรวง ไปเป็นนักร้องให้เขาล้วงมันเจ็บในทรวงไม่หาย ไม่เด่นไม่ดังจะไม่หันหลังกลับไปทุกวันคืนนอนร้องไห้ อีกเมื่อไรจะโชคดี เมื่อสุริยนย่ำสนธยาจะกลับบ้านนาตอนชื่อเสียงเรามี จะยากจะจนถึงอดจะทนเต็มที่นักร้องบ้านนอกคนนี้ จะกล่อมน้องพี่ แหละแฟน เพลง

พี่จ๋าพี่จ๋าพี่พูดไว้เมื่อต้นปีถ้าคุณพี่รวย จะแบ่งเงินที่เหลือเก็บ แล้วไปเที่ยวกรุงเทพฯเมืองที่สุดสวย กราบพระก่อนนอนตอนราตรีภาวนาทุกทีขอให้พี่รีบรวย หากเมื่อไรไปดูนะพ่อโฉมตรู ให้หนูไปด้วย พี่อย่าลืมชวนหนูถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย หนูจะใส่ส้นสูงนุ่งทรงสุ่ม เดินแถวแถวสวนลุมละให้ไอ้หนุ่มงงงวย พี่จ๋าพี่จ๋าพี่งานปีใหม่ปีนี้ขอหนูไปด้วย ถ้าใกล้วันขึ้นปีใหม่ดวงไม่เหล่เกินไปพี่คงถูกหวย อยากเห็นบ้านเมืองเรืองโอฬารคงจะเทียมวิมานเพราะทุกย่านคนรวย หากเมื่อไรไปดูนะพ่อโฉมตรู ให้หนูไปด้วย พี่อย่าลืมชวนหนูถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย หนูจะให้ช่างเขาแต่งใบหน้า แล้วไปซื้อขนตาเอามาใส่ให้สวย ถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย ถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย ถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วยนะ ถ้าพี่ไปดูอย่าลืมให้หนูไปด้วย พี่จ๋าพี่จ๋าพี่งานปีใหม่ปีนี้ขอหนูไปด้วย ถ้าใกล้วันขึ้นปีใหม่ดวงไม่เหล่เกินไปพี่คงถูกหวย อยากเห็นบ้านเมืองเรืองโอฬาร คงจะเทียมวิมานเพราะทุกย่านคนรวย หากเมื่อไรไปดูนะพ่อโฉมตรู ให้หนูไปด้วย พี่อย่าลืมชวนหนูถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย หนูจะให้ช่างเขาแต่งใบหน้า แล้วไปซื้อขนตา เอามาใส่ให้สวย ถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วยถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วย ถ้าพี่ไปดูให้หนูไปด้วยนะ ถ้าพี่ไปดูอย่าลืมให้หนูไปด้วย…

ลืมคนสุโขทัย ดวงใจจะเอาอะไรแน่นอน คล้ายกับสายลมจร จากคอนเหมือนนกที่จากรัง ลืมความหลังครั้งงานแม่ย่าแล้วหนอ เคยปิดทองรวมเคลียคลอ อธิษฐานแล้วก็สัญญาจะรักไม่นาน มาบัดนี้เขาห่างไกล ปวดใจคิดถึงวันเคยสุขสันต์ ภาพเคยส่งแลกกัน กลับพลันเปลี่ยนแปรไม่แน่นอน ภาพยังหลอนลวงตลอดเวลา ผลลัพธ์คือได้น้ำตา ขอวอนแม่ย่า ซับน้ำตาให้ลูกที ฝากเพลงนี้ตามสายลมมา ช่วยพารักเราให้กลับมาที รอเฝ้ารอมาทั้งปี ไม่มีเขามาน้ำตาคลอ ลืมเลยหนอรักเคยหล่อหลอมใจ จะนานจนเนิ่นเกินไป แต่คนสุโขทัยตั้งใจคอยวันกลับมา

จนเหลือคณาเลยมาเสี่ยงดวงนั่งรถง่วงตะหงิดตะหงิด มีคนที่นั่งติดติด มาตีสนิทจะหางานให้ดีดี พอรถวิ่งมาไม่ทันเท่าไรคนนั่งใกล้จับโน่นลูบนี่ จะหนีก็ไม่ใช่ที่ ขัดใจเขาซิ เดี๋ยวเขาจะไม่ให้งาน จูบเลยต้องปล่อยเขาจูบจับเลยต้องปล่อยเขาจับ ไม่กล้าขยับทนนั่งอีกนานนึกในใจนี่กว่าจะได้ทำงาน ต้องทนอีกนานเท่าไรหนา ดีร้ายก็ต้องไปลองเสี่ยงดูทนนั่งคู่กับคนพามา เป็นไงก็เป็นเถิดน่ะเอาไงเอาวา บอกแล้วฉันมาเสี่ยงดวง จูบเลยต้องปล่อยเขาจูบ จับเลยต้องปล่อยเขาจับ ไม่กล้าขยับทนนั่งอีกนาน นึกในใจนี่กว่าจะได้ทำงาน ต้องทนอีกนานเท่าไรหนา ดีร้ายก็ต้องไปลองเสี่ยงดู ทนนั่งคู่กับคนพามา เป็นไงก็เป็นเถิดน่ะ เอาไงเอาวา บอกแล้วฉันมาเสี่ยงดวง จูบเลยต้องปล่อยเขาจูบ เอาไงเอาวา บอกแล้วฉันมาเสี่ยงดวง จับเลยต้องปล่อยเขาจับ เอาไงเอาวา บอกแล้วฉันมาเสี่ยงดวง

พี่ปักลายไทย เอาไว้บนหมอนสีม่วง เป็นรูปหัวใจหนึ่งดวง เสียบทรวงด้วยศรสีเขียว และปักอักษร ชื่อย่อว่า จ.ใจเดียว มอบมาเมื่อตอนไปเที่ยว บอก จ.ใจเดียวให้ด้วยใจรัก พี่บอกความนัยน์ทราบไว้ว่าขอจองก่อน แล้วจะขอเป็นคู่นอน ร่วมหมอนอีกไม่นานนัก และยอมเสียนวล บางส่วนด้วยใจจงรัก เฝ้าคอยหลายปีดีดัก จ.สุดที่รักไม่ยักมาใกล้ เพื่อนชื่อบังอร มีหมอนอย่างนี้สีเขียว ปักชื่อว่า จ.ใจเดียว สีม่วงใต้รูปดวงใจ ถามเพื่อนทันที หมอนนี้ได้มาอย่างไร เพื่อนบอกบ้านเหนือบ้านใต้ มีอีกหลายใบจากชายชื่อ จ. จ.แจกหมอนใจ ให้ไว้ตั้งหลายมุมบ้าน ยังออดอ้อนวอนอ่อนหวาน หว่านของหลอกน้องอีกหนอ บอก จ.ใจเดียว กลอกกลิ้งจริงจริงนะ จ. ชอบใครก็ไปนั่งจ้อ ลวงให้เขารอพี่ จ.หลายใจ จ.แจกหมอนใจ ให้ไว้ตั้งหลายมุมบ้าน ยังออดอ้อนวอนอ่อนหวาน หว่านของหลอกน้อง อีกหนอ บอก จ.ใจเดียว กลอกกลิ้งจริงจริงนะ จ. ชอบใครก็ไปนั่งจ้อ ลวงให้เขารอพี่ จ.หลายใจ

ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวยโอ๊ย หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวย นุ่งกางเกงขาก๊วยแบกไหก็สุรา เช้าเซเย็นเซ จึงไม่เป๋มาเยี่ยมมาหา เห็นตอนไม่เมา บอกว่าเราไม่งามเลยหนา ไม่เมาละไม่เห็นมา แต่พอเมาเห็นเราโสภา ชมว่าสวย ตรงมาทัก ผ้าขาดตั้งศอก ยังบอกน่ารัก น่าน เพราะหนักสุรา ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวยโอ๊ย หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวย นุ่งกางเกงขาก๊วยแบกไหก็สุรา เห็นมาเป็นเมา พี่ไม่เมาน่ะไปไหนหนา หรือตอนไม่เมา พี่มีสาวเจ้านั่งจ๊ะจ๋า เริ่มเมาแล้วพี่ถึงมา ถูกใครเขาไล่ถึงมา ทำเป็นซึ้ง เอนมาซบ เอ้าซบก็ซบ เอ้าซบก็ซบ อื้อ สลบคาตา ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา ตั๊กแตนยงโย่ ผูกโบว์ทัดดอกจำปา หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวยโอ๊ย หนุ่มหนุ่มกระชุ่มกระชวย นุ่งกางเกงขาก๊วยแบกไหก็สุรา เห็นมาเป็นเมา พี่ไม่เมาน่ะไปไหนหนา หรือตอนไม่เมา พี่มีสาวเจ้านั่งจ๊ะจ๋า เริ่มเมาแล้วพี่ถึงมา ถูกใครเขาไล่ถึงมา ทำเป็นซึ้ง เอนมาซบ เอ้าซบก็ซบ เอ้าซบก็ซบ อื้อ สลบคาตา

งานวัดปีกลายมีแฟน เคียงกายเดินเที่ยว นิ้วก้อยเรียวเรียวมีเธอ คล้องเกี่ยวก้อยเดิน แต่ปีนี้มันดูเขินเขินไม่ มีคู่เดิน เชิญชมเที่ยวงาน ปีนี้ลิเกดนตรีเขามีคนล้น และภาพยนต์มีคนชมอย่างสำราญ เพื่อนสาวสาวเขาอารมณ์ หวานใบหน้าเบิกบาน เพราะมีแฟนเกี่ยวแขนจู๋จี๋ เศร้าเศร้าแต่เราคน เดียวขาดคู่เดินเที่ยว เดินเกี่ยวก้อยชมงานนี้ มองเห็นลิเกร้องจีบกันอยู่จู๋จี๋ ฉันต้องหลับตาปี๋ คิดถึงปีนี้เมื่อปีกลาย เคยเคล้าคลอกันชิงช้าสวรรค์ก็มี โถค่ำคืนนี้ไม่มีเธอนั่งเคียงกาย ปิดทองพระดูใจหายหาย ไม่มีเพื่อนชายเหมือน ปีกลายมาร่วมปิดทอง เคยเคล้าคลอกันชิงช้าสวรรค์ก็มี โถค่ำคืนนี้ไม่มีเธอนั่งเคียงกาย ปิดทองพระดูใจหายหาย ไม่มีเพื่อนชาย เหมือนปี กลายมาร่วมปิดทอง

ใหม่ใหม่ก็มอง เราว่าเป็นของน่าชม ผักต้มน้ำขม ก็ว่ามันหวานปานอ้อย ใหม่มาน่ารักก็รักหน่อย ขอสร้อยก็ให้สร้อย เก่าเซ็งเมื่อไรจะหายจ้อย ขอสร้อยคงให้เสื้อ อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ ใหม่ใหม่นิวนิวก็หิ้วแต่ของมาให้ ผ้าม่วงผ้าไหมแม้ช่อดอกไม้ก็มี แรกมาแจกเงินให้ใช้บ่อย ขอร้อยก็ให้สิ แต่นานนานไปเบื่อหน้าหน่อย ขอร้อยกลัวบอกไม่มี อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ ใหม่ใหม่นิวนิวก็หิ้วแต่ของมาให้ ผ้าม่วงผ้าไหมแม้ช่อดอกไม้ก็มี แรกมาแจกเงินให้ใช้บ่อย ขอร้อยก็ให้สิ แต่นานนานไปเบื่อหน้าหน่อย ขอร้อยกลัวบอกไม่มี อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ อีกหน่อยก็ลืมเชื่อเหอะ

ขอโทษทีโทษทีโทษที ที่ไปสีคนมีเจ้าของ ขอโทษทีเกือบจะตีตราจอง เขาป่าวร้องว่าเขาโสดซิงซิง หนูไม่รู้ ว่ามีแฟน เห็นมาดแมนสุดเฉียบเนี๊ยบนิ๊ง หนูไม่รู้ จริงจริง ว่าเขามียอดหญิงคอยหวง ขอโทษทีโทษทีโทษที ที่ไปสีคนมีคู่ควง ขอโทษทีที่ไปชอบของหวง ถ้าไม่ท้วงเห็นจะแย่แน่เรา หนูไม่รู้ ว่าแฟนมี เห็นหล่อดีหนูก็เลยชอบเขา หนูไม่รู้ เพราะหูเบา เขาบอกเขาชอบหนูคนเดียว หนูไม่รู้ ว่าแฟนมี เห็นหล่อดีหนูก็เลยชอบเขา หนูไม่รู้ เพราะหูเบา เขาบอกเขามีหนูคนเดียว ขอโทษทีโทษทีโทษที ที่ไปสีคนมีเจ้าของ ขอโทษทีเกือบจะตีตราจอง เขาป่าวร้องว่าเขาโสดซิงซิง หนูไม่รู้ ว่ามีแฟน เห็นมาดแมนสุดเฉียบเนี๊ยบนิ๊ง หนูไม่รู้ จริงจริง ว่าเขามียอดหญิงคอยหวง ขอโทษทีโทษทีโทษที ที่ไปสีคนมีคู่ควง ขอโทษทีที่ไปชอบของหวง ถ้าไม่ท้วงเห็นจะแย่แน่เรา หนูไม่รู้ ว่าแฟนมี เห็นหล่อดีหนูก็เลยชอบเขา หนูไม่รู้ เพราะหูเบา เขาบอกเขาชอบหนูคนเดียว หนูไม่รู้ ว่าแฟนมี เห็นหล่อดีหนูก็เลยชอบเขา หนูไม่รู้ เพราะหูเบา เขาบอกเขามีหนูคนเดียว หนูไม่รู้ หนูไม่รู้ หนูไม่รู้ หนูไม่รู้

เมืองสุพรรณพี่นั้นมาลืมสาวทุ่ง พี่ไปอยู่กรุงทิ้งทุ่งลืมไถทิ้งบาง พี่ลืมสัญญาลืมท้องนาที่เคย ถากถางทิ้งน้องเดียวดายอ้างว้าง คงไปหลงทางสวรรค์เมืองกรุง พี่มาจากบ้านนาพาใจเศร้า น้องก็เฝ้าอาวรณ์นอนสะดุ้ง ไปหลงสาวเมืองฟ้าหลงน้ำ ปรุงทิ้งบ้านทุ่งไร่นาพาเดียวดาย ลืมดงรักเคยพักพิงอิงเขนย หลงลืมเลยไม่มาพาใจหาย ลืมสาวนุ่งถุงซิ่น แม้กลิ่นส ไบดูหรือใจของคนวกวนจริง เคยสาบานหน้าศาลเมื่อคราว ก่อนพี่พร่ำวอนขอรักจากใจหญิง ใยถึงเปลี่ยนแปรง่ายหน่ายเร็ว จริงทำเหมือนลิงหลอกเจ้า เศร้าหัวใจ หากวันไหนเขาผลักไสไล่พี่ ส่งกลับคืนดงเถิดหนา อย่าไปไหน สาวสุพรรณยังรอรักจาก ดวงใจขอส่งใจยึดมั่นไม่ผันแปร อย่าทิ้งนาลืมน้องให้หมอง หม่นอย่าทิ้งนาลืมน้องให้หมองหม่น สิ้นพี่คนใจน้องคงหมองแย่ กลับเถิดหนาสาวบ้านนาตั้งตาแล คงตายแน่พี่ไม่มาสาวบ้านนายัง

มันทรมาน ในหัวเอ๋ยหัวใจ เก็บกดเพียงไหนใครหนอใครจะมาแลเห็น ความรักครั้งแรก แอบแทรกซุกใจซ่อนเร้น บอกยากหากใครไม่เป็น เช่นเราเขาคงอยากลอง มันทรมาน ในใจเอ๋ยใจเรา เมื่อยามไกลเขา ใจของเราทุกข์ทนหม่นหมอง เพราะว่ารักใหม่ ที่เกิดจากใจใช่ลอง ใครเล่าจะเหลียวแลมอง แม้เสี้ยวหนึ่งของสี่ห้องหัวใจ คนเริ่ม.จะมีความรัก เพิ่งประจักษ์ ว่ารักนั้นเป็นเช่นไร. บางครั้งมีสุข บางครั้งมีทุกข์ซุกซ่อนภายใน มันร้อนรุ่มกลุ้มทนไม่ไหว คงขาดใจตายๆอย่างแน่นอน มันทรมาน ในหัวเอ๋ยหัวใจ จะอยู่แห่งไหน ไกลแสนไกล ภาพเธอคอยหลอน รักเขามากไป หัวใจถึงได้อาวรณ์ ยามกินหรือยามจะนอน ห่วงหาอาทรต้องนอนละเมอ

ดวงใจฉัน รักเธอเป็นหนึ่ง แต่เธอไม่ซึ้งฉันไม่ใช่หนึ่งในดวงใจเธอ ฉันจริงใจแด่เธอเสมอแต่ใจของเธอ ไม่เคยเสนอความจริงใจ ดวงใจฉันรักเธอล้นปี่ แต่ใจเธอซิกับมีลับลมคมใน รักจริงไม่มีไม่มีให้ใคร เธอเว้นวรรครักฉันไว้ แต่แจกจ่ายไม่จริง ใจเธอไม่แน่ชอบเปลี่ยนแปรแบ่งปัน กับกลอกหรอกฉัน ใจเว้นวรรครักมากหญิง เธอไม่จริงใจแม้นคนให้ใจรักจริง เธอเขียนรักใช้ ล ลิงไม่มีความจริงจากหัวใจ หลงเธอเหมือนจอคนใจบอด เรือรักต้องจอดไปไม่รอต้องแก้ไข ไว้ใจคนเลยต้องจนหัวใจ ต้องเว้นวรรครักไว้ก่อนจะส่ายเกินการณ์ กับกลอกหรอกฉัน ใจเว้นวรรครักมากหญิง เธอไม่จริงใจแม้นคนให้ใจรักจริง เธอเขียนรักใช้ ล ลิงไม่มีความจริงจากหัวใจ หลงเธอเหมือนจอคนใจบอด เรือรักต้องจอดไปไม่รอต้องแก้ไข ไว้ใจคนเลยต้องจนหัวใจ ต้องเว้นวรรครักไว้ก่อนจะส่ายเกินการณ์

ป้ายปักไว้ ตรงรั้วหน้าบ้าน แม้นใครเดินผ่าน เชิญอ่านกันได้ไม่หวง ป้ายเขียน เอาไว้เขตปลอดคนลวง เจ้าบ้านยังนอนช้ำทรวง ถูกลวงดวงใจเป็นแผล มีป้ายเขียนไว้ ที่เดียวที่นี่ เพราะโดนย่ำยี ถูกชายขยี้รังแก เพราะหลง วาจาคำว่ารักแท้ จึงช้ำระกำย่ำแย่ เป็นแผลร้าวรานดวงใจ ป้ายเขียนเอาไว้ ใครก็อ่านออก แม้นใครคิดหลอก เชิญออกออกไป ให้ไกลบ้านนี้ต้อนรับ เฉพาะคนที่จริงใจช่วยมารักษาแผลให้ ใครก็ได้ ที่รักฉันจริง หากแม้นมีใคร มอบใจรักมั่น ป้ายที่หน้าบ้าน ฉันจะถอดไปโยนทิ้ง มีไหม ชายใดที่ใจรักจริง ฉันพร้อมจะมอบทุกสิ่ง รักจริงให้เขาคนเดียว

ไม่ต้องมีดนตรี ใช้ตีกาละมัง สามช่าดัง ๆ ให้กลบเสียงบ้านใกล้ คืนนี้ เขามีงานแต่งกัน เจ้าสาวคนนั้น เพื่อนฉันใช่ใคร เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่มันไม่ใช่เรา เสียงแห่แตรวง เท้งมงกลองยาว ผ่านหน้าบ้านเรา เลยอดมองไม่ได้ เจ้าบ่าว เขาถือขันหมากมา เสียงใครทักว่า นั้นแฟนเก่าใคร เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่ไม่มาบ้านเรา ไม่ต้อง มีดนตรี ใช้ตี กาละมัง ร้องเพลงดัง ๆ ให้หนวกหูบ้านใกล้ เขาร้อง สุขสันต์ วันวิวาห์ ฉันไม่น้อยหน้าน่ะคนหลายใจ เอ๊ย ชั่ง มันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่น้ำไหลออกตา เสียงแห่แตรวง เท้งมงกลองยาว ผ่านหน้าบ้านเรา เลยอดมองไม่ได้ เจ้าบ่าว เขาถือขันหมากมา เสียงใครทักว่า นั้นแฟนเก่าใคร เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่ไม่มาบ้านเรา ไม่ต้อง มีดนตรี ใช้ตี กาละมัง ร้องเพลงดัง ๆ ให้หนวกหูบ้านใกล้ เขาร้อง สุขสันต์ วันวิวาห์ ฉันไม่น้อยหน้าน่ะคนหลายใจ เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่น้ำไหลออกตา เอ๊ย ช่างมันเถิด อะไรจะเกิด ก็ปล่อยมันไป ฉันไม่ได้อิจฉาใคร แค่แปลกใจ ที่น้ำไหลออกตา